Nieszpory i uroczysta Msza św., podczas której ustanowiono 26 stałych lektorów, były ostatnim wydarzeniem kończącym Rok Wiary w diecezji legnickiej. W niedzielę 24 listopada Liturgii w katedrze legnickiej przewodniczył legnicki biskup pomocniczy Marek Mendyk
W uroczystości wzięli udział: legniccy proboszczowie, przełożeni i klerycy legnickiego seminarium duchownego, przedstawiciele legnickiej kurii, siostry zakonne oraz proboszczowie i rodziny nowo wybranych lektorów.
Odkryć radość wiary
Przypominając najważniejsze wydarzenia związane z przeżywanym Rokiem Wiary w Kościele powszechnym i diecezjalnym, Ksiądz Biskup zwrócił się też z pytaniem do zgromadzonych: – Dzisiejsza uroczystość uświadamia nam, że świadectwo ludzi wierzących powinno być bardziej wiarygodne i czytelne. Pytamy się więc o nasze relacje z Panem Bogiem. Czy naprawdę w tym czasie wypłynęliśmy na głębię naszej wiary? Czy przyprowadziliśmy choć jedną osobę do Chrystusa? Czy dzięki mnie przyszedł ktoś do kościoła? Czy zaczął żyć wiarą na co dzień i stał się chrześcijaninem?
Nawiązując do rozpoczęcia tego szczególnego okresu w życiu Kościoła, mówił: – Kiedy przed rokiem Kościół zaproponował Rok Wiary i nową ewangelizację, to nie uczynił tego tylko po to, żeby uczcić 50. rocznicę rozpoczęcia Soboru Watykańskiego II, ale uczynił to po to, aby na nowo rozbudzić wiarę w tych, którzy na jej drogach się pogubili. Sami widzimy, jak w świecie rozprzestrzenia się pustka, jak świat zmienia kierunek. Zamiast wartości, ochrony życia i rodziny, wiary i patriotyzmu, promuje się dewiacje, zabijanie, rozpustę i chaos. Ale wychodząc od tego doświadczenia pustyni i pustki, możemy na nowo odkryć radość wiary i jej życiowe znaczenia dla nas. Na pustyni bowiem odkrywa się wartość tego, co jest konieczne do życia – mówił bp Marek Mendyk.
Zachęcając zaś do dalszego podejmowania wysiłków na drodze pogłębiania i rozwijania swej wiary, mówił do zgromadzonych: – Dziś z wiarą i miłością chciejmy potwierdzić naszą wolę wytrwałego kroczenia za Panem. Odczytujmy z coraz większą wiarą tajemnicę Chrystusa, nie zatrzymując się jedynie na niektórych jej fragmentach. Chrystus jest zawsze aktualny, gdyż wszystko z woli i miłości Ojca jest Mu poddane. I wszystko w Nim ma swój początek i spełnienie.
Nowi lektorzy
Podczas tej uroczystości zostało też ustanowionych 26 stałych lektorów. To grono dorosłych mężczyzn, którzy po 3-letniej formacji i kursie od tej pory będą mogli w swoich rodzinnych parafiach czytać Pismo Święte w zgromadzeniu liturgicznym, rozwijać swoją pobożność i wiernych, np. przez prowadzenie kręgów biblijnych, a także służyć proboszczom pomocą w przygotowaniu wiernych do przyjęcia niektórych sakramentów czy też przez angażowanie się w pomoc potrzebującym. Przygotowanie do tych posług obejmowało nie tylko formację intelektualną, bliższe poznawanie Pisma Świętego i liturgii, czas rekolekcji, ale także miało wymiar praktyczny przez odwiedziny domu opieki prowadzonego przez diecezjalną Caritas, schroniska dla bezdomnych czy też przygotowanie do prowadzenia punktów pomocy rodzinom i osobom uzależnionym.
Reklama
Zwracając się do nich bp Marek Mendyk, mówił: – Będziecie w zgromadzeniu odczytywać Słowo Boże, będziecie pomagać biskupom, prezbiterom i diakonom głosić orędzie zbawienia. Otrzymujecie urząd szczególny. Będziecie pomagać w głoszeniu wiary, która swoje korzenie ma w Słowie Bożym. Bądźcie najpierw pilnymi słuchaczami tego Słowa. Stale się go uczcie. Pozwólcie się Jemu prowadzić. Pilnie je rozważajcie, abyście najpierw wy sami znajdowali w nim radość i moc. Dziś modlimy się za was i wraz z wami i waszymi rodzinami, abyście przyjęli to Słowo Życia jako fundament chrześcijańskiego życia, rodzinnego i społecznego.
Ustanowieniu stałych lektorów towarzyszyło symboliczne wręczenie księgi Pisma Świętego i nałożenie krzyży.
Uroczystość zakończyło złożenie podziękowań przez przedstawicieli lektorów na ręce Księdza Biskupa i wykładowców Szkoły Lektora oraz pasterskie błogosławieństwo.
Gościliśmy niedawno w redakcji kard. Stanisława Dziwisza, metropolitę krakowskiego, wieloletniego sekretarza bł. Jana Pawła II, człowieka legendę. Na redakcyjnym stole stała figura bł. Jana Pawła II. W rozmowie zauważyłem, że jest to figura na Rok Wiary dla polskiego Kościoła, dla naszych parafii, i zapytałem, jakby ją Ksiądz Kardynał nazwał. Bez namysłu odpowiedział: Świadek wiary. Podpisalibyśmy się wszyscy pod tym określeniem obydwiema rękami.
Ludzie potrzebują świadków, potrzebuje ich także wiara. W Roku Wiary nade wszystko będziemy szukać jej świadków, tych, którzy zawierzyli Panu Bogu całkowicie i szli - idą - przez życie z Bogiem. Jan Paweł II okazał się niezwykłym świadkiem wiary. Świadkiem tym bardziej przemawiającym, że wielu z nas znało go osobiście. Ale też wszyscy byliśmy z nim podczas jego pielgrzymek do ojczyzny, słuchaliśmy jego przemówień, widzieliśmy go rozmodlonego przy ołtarzu - także w Kaplicy Cudownego Obrazu na Jasnej Górze, w Kalwarii Zebrzydowskiej, niekiedy w prywatnej kaplicy papieskiej w Watykanie.
Jana Pawła II jako szczególnego świadka wiary ukazywał nam w swoich tekstach zaprzyjaźniony z nim, dziś również już nieżyjący, ks. prof. Tadeusz Styczeń. Pod koniec życia Ojca Świętego mówił o nim, porównując go do Chrystusa w Getsemani, opuszczonego przez wszystkich. I wydaje się, że miał rację. Jan Paweł II bowiem, choć pod troskliwą opieką najbliższego otoczenia, w swoim cierpieniu i jednocześnie w wielkiej odpowiedzialności złożonej na jego ramionach był jednak sam, tak często niezrozumiany przez ludzi - także ludzi Kościoła, niedoceniany, a nawet lekceważony. Dlatego Ksiądz Profesor apelował, by być razem z cierpiącym Chrystusem i z cierpiącym Papieżem.
Dzisiaj patrzymy na Jana Pawła II będącego w chwale ołtarzy, błogosławionego, który w wizji uszczęśliwiającej widzi już bezpośrednio Boga w Trójcy Świętej Jedynego. Teraz możemy się do niego modlić. Jednocześnie tu, na ziemi, pozostawił nam on ogromną spuściznę, zawartą przede wszystkim w dokumentach papieskich i swoim nauczaniu podczas licznych pielgrzymek do ojczyzny. Zależało mu, by podźwignąć rodaków w chwilach trudnych, ale też pracować nad ich rozwojem, dlatego stawiał nam wymagania, podkreślał, jak ważne jest, by dostrzegać sprawy najważniejsze w życiu społecznym, rodzinnym i osobistym.
Przesłanie Jana Pawła II jest skierowane do nas wszystkich - do ciebie i mnie. Nie możemy tego nie zauważyć. Rok Wiary jest okazją, by zaczerpnąć z głębokości jego wiary i nietracącej na aktualności nauki.
Przedstawiamy zatem duszpasterzom oraz wszystkim, którym drogie jest dziedzictwo Jana Pawła II, pewną propozycję. Zaprośmy naszego błogosławionego Rodaka w postaci jego figury do swojego kościoła, kaplicy, sali parafialnej. Opustoszały nam przy drogach kapliczki. Gościły w nich kiedyś święte statuy, przy których modlili się ludzie, zwłaszcza w maju czy w czerwcu. Ileż było w Polsce figur św. Jana Nepomucena! Do dziś spotyka się je jeszcze przy naszych drogach czy mostach. Czyż nie nadszedł dogodny czas, żebyśmy w miejscach publicznych - przy drodze, w zabudowie domu czy ogrodu - ustawiali kapliczki z postacią Jana Pawła II?
Potrzebni są nam święci w swych znakach - figurze, płaskorzeźbie, obrazie. Oni przypominają nam rzeczy najważniejsze, kierują nasze myślenie we właściwą stronę. Monumentalne pomniki Jana Pawła II są kosztowne i wymagają szczególnej oprawy. Łatwiej o niewielką figurę Błogosławionego, umieszczenie jej w Roku Wiary - w porozumieniu z duszpasterzem - w powszechnej przestrzeni życia i otoczenie kultem. Nasza radość byłaby jeszcze większa, gdyby w Roku Wiary bł. Jan Paweł II był kanonizowany. Uobecnienie postaci naszego świętego Rodaka w miejscach naszego życia będzie z pewnością czymś ozdrowieńczym dla całego naszego narodu.
Bł. Janie Pawle II, który rozpoczynasz dla nas swój szczególny dyżur w Roku Wiary, spraw, prosimy, byśmy mogli ten czas przeżyć w największej łączności z Bogiem w Trójcy Świętej Jedynym. Wspieraj swoim wstawiennictwem u Boga nasze prośby i najlepsze intencje, wypraszaj Bożą pomoc i łaskę miłosierdzia dla tych, którzy ich najbardziej potrzebują. Niech Twoje „Totus Tuus” stanie się wzorem dla naszego umiłowania Boga oraz zawierzenia się Jemu, a Twoja jasna postać niech rozświetla nam mroki codzienności. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Aby nauczyciele nie pozwolili się podzielić - apelował na Jasnej Górze abp Andrzej Przybylski. Delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Nauczycieli przypomniał także, że w procesie wychowania dzieci i młodzieży, nauczyciele, szkoła, Kościół i państwo pełnią rolę pomocniczą wobec rodziny, a polska edukacja nie może być obok rodziny, nie może narzucać rodzinom czy innej formy kształcenia i wychowania. Tematem wiodącym 89. Pielgrzymki Nauczycieli i Wychowawców była podmiotowość ucznia.
W homilii abp Przybylski zachęcał chrześcijańskich nauczycieli, by byli wierni Jezusowi, „choćby nam go formalnie próbowali wyrzucić, choćby nam mówili, że Jezus zagraża polskiej szkole”. Podkreślał, że mimo takich tendencji Bóg jest wierny, jest pomiędzy swoim ludem, „Jezus się ze szkoły nie wyprowadzi, bo On kocha każdego nauczyciela i każdego ucznia”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
