Właśnie teraz obchodzimy centralne uroczystości 1050-lecia chrztu Mieszka I i jego drużyny, który nazywamy całkiem słusznie Chrztem Polski. Ciężko napisać „Puls” w takich okolicznościach. Słowa powinny być patetyczne i podniosłe, tekst długi i starannie opatrzony cytatami, a wnioski wzniosłe i słuszne. Ale jak to zrobić w tak krótkim tekście?
Wszak w tamtym Mieszkowym geście kryje się wszystko to, co stanowi nas dzisiaj: tożsamość, kultura, język zapisany znakami, wiara, normy moralne i prawne, poczucie jedności narodowej i duma z ponadtysiącletniej historii. Jak bardzo inaczej potoczyłby się losy państwa gnieźnieńskiego, gdyby nie odwaga i zbawienna myśl pierwszego historycznego księcia?
Specjaliści ciągle sprzeczać się będą nad motywami tej decyzji. Część doszukiwać się będzie tylko powodów natury politycznej, inni upatrywać w tym będą pobudek wiary, a my?
W rocznicę wprowadzenia w Polsce przez komunistyczną władzę stanu wojennego pragniemy te wciąż bolesne i niezałatwione do końca sprawy powierzyć Bożemu miłosierdziu w takim duchu, jakiego nas zawsze uczył bł. ks. Jerzy Popiełuszko na Mszach św. przez niego sprawowanych za Ojczyznę. Konsekwencje tego wydarzenia trwają do dziś w świadomości narodu, w ranach zadanych tym wszystkim, którzy byli zaangażowani całą duszą oraz sercem w Niezależny Samorządny Zawiązek Zawodowy „Solidarność” i zostali internowani. Wołające o sprawiedliwość skutki decyzji, jaka zaskoczyła w niedzielę 13 grudnia 1981 r. nasz niepodległy kraj, są wciąż obecne: w zniszczonym zdrowiu, w utraconej pracy, w beznadziei tylu osób internowanych, a przecież wiemy, że wielu zapłaciło cenę najwyższą, bo złożyło ofiarę z własnego życia.
Bł. Eurozja Fabris Barban w codziennych obowiązkach, np. robieniu rano kanapek dzieciom, wypełnianych z miłością, widziała powołanie i wolę Bożą. Artykuł jest owocem studium zeznań świadków w procesie beatyfikacyjnym, oficjalnej biografii, a także powiedzeń błogosławionej. Warto zwrócić uwagę, że w Polsce nie ukazała się jeszcze żadna pełna książkowa biografia tej wspaniałej kobiety.
Schyłek XIX wieku i początek XX. Ciężkie czasy poważnego kryzysu gospodarczego, nędzy, masowej emigracji ludności we Włoszech. W tym czasie walki o przetrwanie, o każdy najmniejszy nawet okruch chleba, w wiosce Marola dorasta dziewczynka, którą rodzina pieszczotliwie nazywa „Rosina” – Różyczka, a której życie już pod koniec XX wieku Kościół ukaże jako wzór dla każdej matki.
Chrześcijanie w Ziemi Świętej mają nadzieję na wznowienie pielgrzymek do miejsc świętych, które są głównym źródłem utrzymania dla lokalnej wspólnoty chrześcijańskiej oraz źródłem nadziei - relacjonuje Vatican News.
„Strachu nie zwycięża się słowami, lecz świadectwem. Widok chrześcijan z całego świata przybywających do Ziemi Świętej, by odwiedzać miejsca święte, rodzi nadzieję i umacnia sens przyjazdu tutaj - nie po to, by zobaczyć muzeum, ale by spotkać żywy Kościół” – powiedział o. Francesco Ielpo, kustosz Ziemi Świętej, do pielgrzymów przybyłych z Rzymu już w nowym roku.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
