Watykan – Niemcy

Spotkanie papieża Franciszka z kanclerz Angelą Merkel

Konieczność obalenia murów, multikulturowość współczesnego społeczeństwa, znaczenie traktatów międzynarodowych oraz konieczność poświęcenia większej uwagi sprawom kontynentu afrykańskiego – to główne kwestie podjęte podczas 40-minutowej rozmowy kanclerz Niemiec Angeli Merkel z papieżem Franciszkiem 17 czerwca br. podczas spotkania w Watykanie. Ojciec Święty przekazał pani kanclerz wyrazy współczucia z powodu śmierci byłego kanclerza Helmuta Kohla.

Angela Merkel spotkała się również z sekretarzem stanu Stolicy Apostolskiej kard. Pietro Parolinem, któremu towarzyszył abp Paul Richard Gallagher – sekretarz ds. relacji Stolicy Apostolskiej z państwami. Podczas rozmowy poruszono sprawy przygotowania do planowanego w dniach 7-8 lipca br. spotkania G20 w Hamburgu.

Obydwie strony zgodziły się co do konieczności poświęcenia szczególnej uwagi odpowiedzialności wspólnoty międzynarodowej za walkę z ubóstwem i głodem, globalnym zagrożeniem terroryzmem i zmianami klimatycznymi.

KAI

Audiencja generalna

Miłość źródłem nadziei

O macierzyńskiej i ojcowskiej miłości Boga jako źródle nadziei każdego człowieka mówił Ojciec Święty podczas audiencji generalnej 14 czerwca br. w Watykanie. Podkreślił, że jest to miłość wierna i bezinteresowna – pomimo naszej grzeszności. Wcześniej spotkał się w Auli Pawła VI z osobami chorymi.

Franciszek wyszedł w swej katechezie od faktu, że każdy człowiek potrzebuje miłości, i to miłości bezinteresownej. W przeciwnym razie rodzi się potrzeba narcyzmu czy wręcz wyzwala się przemoc.

Papież wskazał, że Bóg kocha nas nie dlatego, iż jest w nas jakaś przyczyna wzbudzająca miłość. Bóg nas kocha, ponieważ On sam jest miłością. Bóg miłuje nas nawet wówczas, gdy jesteśmy pogrążeni w błędzie – taka bowiem jest miłość rodzicielska. – Matka kocha swojego syna nawet jeśli trafi on do więzienia. Nie prosi o anulowanie ludzkiej sprawiedliwości, bo każdy błąd wymaga odkupienia, ale nigdy nie przestaje cierpieć z powodu swego dziecka. Kocha je, nawet gdy jest ono grzesznikiem. Bóg czyni to samo z nami: jesteśmy Jego umiłowanymi dziećmi! – podkreślił Ojciec Święty.

– Jezus umarł i zmartwychwstał nie dla siebie samego, ale dla nas, aby nasze grzechy zostały odpuszczone. Jest to więc czas zmartwychwstania dla wszystkich: czas, aby podnieść ubogich z przygnębienia, zwłaszcza tych, którzy leżą w grobie znacznie dłużej niż trzy dni. Niech na naszych obliczach zawieje wiatr wyzwolenia, niech rozkwitnie tutaj dar nadziei. A nadzieją jest Bóg Ojciec, który kocha nas takimi, jakimi jesteśmy. Kocha nas zawsze, wszystkich, dobrych i złych. Czy się zgadzacie? – zakończył swoją katechezę Papież.

KAI

Rzym

Procesja Bożego Ciała w niedzielę

Zrywając z wielowiekową tradycją, Kościół w Rzymie od tego roku obchodzi uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa – Bożego Ciała nie w czwartek, lecz w drugą niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, jak reszta kraju.

W tym roku, podobnie jak w całych Włoszech, uroczystości te miały miejsce w niedzielę 18 czerwca. Rozpoczęły się o godz. 19 Mszą św. przed Bazyliką św. Jana na Lateranie, skąd procesja eucharystyczna udała się do Bazyliki Matki Bożej Większej, i przebiegały podobnie jak w poprzednich latach, gdy były obchodzone w czwartek.

KAI

Ojciec Święty do Polaków

Miłość przywołuje miłość

Serdecznie pozdrawiam polskich pielgrzymów. W encyklice „Redemptor hominis” św. Jan Paweł II przypomniał: „Człowiek pozostaje dla siebie istotą niezrozumiałą, jego życie jest pozbawione sensu, (...) jeśli nie spotka się z miłością, jeśli jej nie dotknie i nie uczyni w jakiś sposób swoją, jeśli nie znajdzie w niej żywego uczestnictwa” (n. 10). Pamiętając, że miłość przywołuje miłość silniej niż nienawiść przywołuje śmierć, nie lękajmy się prawdziwej miłości i jej wymagań. Czyńmy ją w naszym życiu wielką, piękną i odpowiedzialną, by była dla innych promieniem nadziei. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.

Audiencja generalna, 14 czerwca 2017 r.

RV

Z twittera papieża Franciszka

Egzystencja każdego z nas jest powiązana z egzystencją drugiego człowieka: życie to nie czas, który przemija, ale czas spotkania.