Tak wielu ludzi towarzyszyło Panu Jezusowi podczas Jego ziemskiego życia. Wśród nich byli Maryja, św. Józef, Apostołowie, ludzie różnych zawodów, bogaci i biedni, zdrowi i chorzy, dzieci, młodzi i starsi, mężczyźni i kobiety.
Święta paschalne zwieńczone uroczystością Zmartwychwstania Pańskiego są dla nas wszystkich okazją do podjęcia wędrówki za Jezusem. W okresie Wielkiego Postu rozważaliśmy tajemnicę Męki Pańskiej, śpiewając Gorzkie Żale i uczestnicząc w nabożeństwie Drogi Krzyżowej.
Wsłuchując się w Słowo Boże przypominające prawdę o Zmartwychwstaniu Pańskim, umacniajmy w swoich sercach wiarę, miłość i nadzieję. Spotykajmy się ze Zmartwychwstałym Panem, podobnie jak uczniowie idący do Emaus, słuchając jego Słowa i uczestnicząc w łamaniu chleba, czyli we Mszy św. Niech i w naszych sercach pojawi się entuzjazm wiary i zapał głoszenia Dobrej Nowiny o Jezusie, który jest naszą nadzieją. „Chrześcijańska nadzieja polega właśnie na tym, że w chrzcie pogrzebani razem z Chrystusem, otrzymujemy w Nim zmartwychwstałym dar nowego życia, który burzy mur śmierci, czyniąc z niej przejście do wieczności”.
W duchu chrześcijańskiej nadziei, pielgrzymujmy do świątyń, by podziękować przed Najświętszym Sakramentem za cud Zmartwychwstania. Pielgrzymujmy do kościołów jubileuszowych, by korzystać z daru odpustów jubileuszowych, będących owocem Męki i Śmierci oraz Zmartwychwstania Pana Jezusa. Niech świąteczne spotkania w gronie najbliższej rodziny i przyjaciół będą przepełnione radością wynikającą z posiadania serca pełnego miłości Bożej, odzyskanej dzięki miłosierdziu Bożemu. Oby te spotkania w świątyniach i w naszych domach pogłębiały w nas świadomość, że nie jesteśmy sami, że z nami jest Zmartwychwstały Zbawiciel i że są obok nas dobrzy ludzie. Niech w nas wszystkich nie braknie nadziei, której źródłem jest Zmartwychwstały Pan. Niech Chrystus Zmartwychwstały rozpali w nas miłość i doprowadzi do naszego zmartwychwstania ku wiecznej radości.
Wszystkim Czytelnikom, Redakcji Tygodnika Katolickiego Niedziela życzę, niech Chrystus Zmartwychwstały obdarzy Was pokojem i udzieli łaski żywej nadziei.
Granicę z dawnym Związkiem Sowieckim przekraczałem pierwszy raz z kolegami w 1973 r. Na przejściu wszystko dokładnie sprawdzano, odprawa trwała nieraz bardzo długo, przeszukiwano wszystkie zakamarki samochodu. Tak naprawdę to nie wiadomo do końca, czego szukano. Dla władzy radzieckiej najbardziej niebezpiecznym „towarem” były przedmioty kultu, a więc Pismo Święte, różańce, obrazki, medaliki iin. Planowaliśmy kilkudniowy pobyt w ZSRR, a potem wyjazd do Bułgarii. Mieliśmy świadomość, że nie będzie tam możliwości odprawiania Mszy św. w kościołach, bo te w zasadzie są zamknięte. Aby temu zaradzić, należało wziąć ze sobą mały polowy ołtarzyk, ale to też zakazane i niebezpieczne. Na wszystko jednak można znaleźć sposób, dlatego u zaprzyjaźnionego złotnika zamówiłem mały kielich i patenę, krzyż i lichtarzyki. Wszystko zostało tak wykonane, aby było łatwo rozebrać; rozebrane w częściach w niczym nie przypominały przyborów do odprawiania. Radziecki celnik dokładnie wszystko obejrzał, ale nie domyślił się, do czego te „dziwne” przedmioty mogą służyć i tak znaleźliśmy się po drugiej stronie granicy zdążając w kierunku Lwowa. Serce się ściskało, kiedy mijaliśmy kościoły z wybitymi szybami, bez krzyża na wieży, zamknięte lub w ruinie. Radosnym akcentem była lwowska katolicka katedra otwarta i czynna. Trafiliśmy na jakieś nabożeństwo w zwykły dzień po południu. Jakże byłem zdumiony, widząc wielu modlących się ludzi w różnym wieku. Polski kapłan jest przecież przyzwyczajony do widoku modlących się ludzi, ale tamta atmosfera, tamta wiara była zupełnie odmienna od tego, co mieliśmy u nas. Ten żar modlitwy ogarniał całego człowieka, nie wiem, kiedy pojawiły się w moich oczach łzy. Trochę się wstydziłem swego uniesienia, ale gdy spostrzegłem zapłakane oczy moich współtowarzyszy, wtedy zrozumiałem, że tu modlą się nie tylko ustami. Opuściliśmy piękny Lwów zdążając w kierunku rumuńskiej granicy. Po drodze jeszcze Tarnopol. Nie można sobie odmówić przyjemności zwiedzenia tego pięknego miasta, nad którym górowała wieża kościoła. Świątynia prezentowała się całkiem dobrze, nawet zadbana. Serce radośniej zabiło w nadziei, że czynna. Okazało się, że została zamieniona na muzeum ateizmu. Złość i pogarda dla tych, którzy do tego doprowadzili (nie mogłem się z tym pogodzić); uklęknąłem na środku, aby się pomodlić. Czujne oko ochrony od razu zareagowało wrzaskiem i wzywaniem milicji. W takiej sytuacji najlepsze rozwiązanie to wziąć nogi za pas i zwiewać.
W środę rano funkcjonariusze Centralnego Biura Antykorupcyjnego zatrzymali prezydenta Częstochowy Krzysztofa M. Sprawa dotyczy podejrzenia popełnienia przestępstwa korupcyjnego - poinformował rzecznik ministra koordynatora służb specjalnych Jacek Dobrzyński.
Do zatrzymania samorządowca doszło na polecenie prokuratora śląskiego wydziału Prokuratury Krajowej. Prezydent został zatrzymany w Częstochowie, w okolicy miejsca zamieszkania.
Skwer Pojednania, taką nazwę od wczoraj ma miejsce przy pomniku kard. Bolesława Kominka na Ostrowie Tumskim.
– Ten skwer powstał w miejscu symbolicznym, w sąsiedztwie pomnika kardynała Bolesława Kominka, postaci podkreślającej znaczenie dialogu, pamięci i budowania porozumienia. Te wartości są szczególnie bliskie tu i teraz. To na nich opiera się tożsamość współczesnego Wrocławia – mówiła Agnieszka Rybczak, przewodnicząca Rady Miejskiej Wrocławia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
